حضرت علامه آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالله جوادی آملی

(اطال الله عمره)در سال 1312هجری شمسی در شهرستان آمل استان مازندران به دنیا آمدند.

در سال 1326،با پیشنهاد پدرشان و علاقه وافر،وارد حوزه مقدسه علمیه آمل شدند و تا سال 1329 هجری شمسی در آن شهر،به تحصیل پرداختند.سپس به شهرستان تهران رفتند و در مدرسه مقدسه علمیه مروی به خواندن رسائل ،مکاسب و کفایت الاصول پرداختند و پس از 5 سال تحصیل و با کسب اجازه از مرحوم حضرت آیت الله العظمی حاج شیخ محمدتقی آملی

(رضوان الله علیه)،در سال 1334 هجری شمسی به حوزه مقدسه علمیه قم آمدند و در درس بزرگانی چون مرحوم حضرت آیت الله العظمی بروجردی(رحمت الله علیه) و مرحوم حضرت آیت الله العظمی امام خمینی(نورالله قبره) و مرحوم علامه آیت الله العظمی طباطبایی(رحمت الله علیه) و مرحوم حضرت آیت الله العظمی محقق داماد(رضوان الله علیه) و مرحوم حضرت آیت الله العظمی میرزا هاشم آملی(رحمت الله علیه) حاضر شدند.

از آن سال تاکنون ضمن بهره مندی از محضر علمای بزرگ حوزه قم،خود سر منشا خیرات و برکات فراوانی بوده اند.

ایشان از یاران مرحوم حضرت آیت الله العظمی امام خمینی(ره) بودند و بر ضد رژیم منحوس پهلوی از هیچ کوششی دریغ

نمی ورزید و بارها توسط ساواک دستگیر و بازجویی شدند.

از مسئولیت های ایشان،عضویت در مجلس خبرگان قانون اساسی و نیز خبرگان رهبری در دوره های اول و دوم بود.

ایشان از اعضای جامعه محترم مدرسین حوزه مقدسه علمیه قم ،پیش و پس از انقلاب مقدس اسلامی ایران بوده است.تاکنون کتاب های بسیاری را در زمینه های گوناگون،از جمله:تفسیر قرآن کریم و فلسفه و کلام و فقه و اصول نگاشته اند.

منبع:علمای الهی/مجموعه خاکریز 10

نویسنده:جبهه فرهنگی شهدای گمنام