آدم ها در دنیا دو جور هستند:

بعضی ها جلوه های دنیا آن ها را جذب می کند،جلو می روند،با تمام توان خودشان را تسلیم می کنند و می بینیم چه کسانی هستند.

عمری در طلب دنیا و در این راه دست به هر جنایتی می زنند.

اما انسان های باتقوا این جور نیستند،باور دارند که این عمر یعنی همین عمر کوتاه نمی ورزد به این که ما خودمان را تا ابد گرفتار کنیم.لذا اگر دنیا جلوه کرد و خواست دل این ها را برباید،تسلیم نمی شوند.

دنیا می خواهد این ها را به طرف خودش بکشد اما این ها به طرفش نمی روند و به اندازه ضرورت و لزوم،بیشتر استفاده نمیکنند.

منبع:هفته نامه پرتو سخن ص 6 شماره 685