سخت کوشی مرحوم حضرت علامه شعرانی در تدریس و علم و دانش

حضرت علامه آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی_حفظه الله تعالی_ میفرمایند:

خدمت ایشان که بودم،در سال تعطیلی نداشتیم.بنده از یادم نمی رود که یک سال برا ما گذشت و فقط دو روز درس را تعطیل کردیم،یکی روز عاشورا، یکی روز شهادت امام حسن مجتبی_علیه السلام_ و بقیه روزها  را درس می خواندیم .یکی از خاطرات خوشی که از محضر ایشان (مرحوم  حضرت علامه شعرانی رضوان الله علیه) دارم این است که در یک زمستان برف خیلی سنگینی آمده بود و من مردد بودم که به کلاس درس بروم یا نه؟

به هر حال تصمیم گرفتم بروم.وقتی در خانه  ایشان رسیدم،خواستم در بزنم ؛با آن برف سنگین که آمده بود،خجالت می کشیدم .مدتی ایستادم که کسی بیرون بیاید،اما کسی نیامد.در هر صورت در زدم و وارد شدم .وقتی وارد شدم،دیدم ایشان مشغول نوشتن هستند.سلام کردم و به محض نشستن عذر خواهی کردم.گفتم:آقا در این برف مزاحم شدم،می خواستم نیایم. ایشان فرمودند:

چرا؟

گفتم:در این برف نخواستم مزاحم بشوم

گفتند:مگر شما که از مدرسه مروی تا این جا می آمدید،گداها در راه ننشسته بودند و گدایی نمی کردند؟

گفتم:چرا

فرمودند:امروز آن ها بودند یا نبودند؟

گفتم:چرا بودند،امرور روز کسب و کار آن ها است

فرمودند:خوب آن ها که تعطیل نکردند،چرا ما تعطیل کنیم؟!


منبع:سلسه مباحثی برای طلاب علوم دینی ص 26 و 27

نویسنده:موسسه آموزشی پژوهشی حضرت امام خمینی ره

انتشارات:موسسه آموزشی پژوهشی حضرت امام خمینی ره

/ 0 نظر / 38 بازدید